Details
Mart Visser– Drie studies, drie stemmingen
In dit kunstwerk zien we hetzelfde gezicht drie keer terug, telkens in een andere kleur. Geen portret in de klassieke zin, maar een mens in beweging. Door het beeld te herhalen ontstaat ruimte om te voelen wat er verandert. Het rood oogt direct en intens, bijna confronterend. Het geel verzacht, maakt het beeld kwetsbaarder, alsof het gezicht even lijkt te verdwijnen. Het blauw brengt afstand en rust, maar ook iets introspectiefs. Samen vormen de drie studies een stille dialoog over identiteit: wie we zijn, en hoe dat kan verschuiven afhankelijk van licht, kleur en moment. De techniek is bewust zichtbaar gehouden. Sporen van het maakproces blijven aanwezig en geven het werk iets onafs en menselijks, alsof het gezicht nog niet helemaal vastligt.
Kleur als emotie, techniek als handschrift
Kleur is hier geen versiering, maar emotie. Met een beperkt palet en een sobere compositie laat Mart Visser zien hoeveel zeggingskracht eenvoud kan hebben. De grafische techniek zorgt voor helderheid, terwijl kleine imperfecties juist spanning toevoegen. De achtergrond blijft stil, zodat de blik steeds terugkeert naar het gezicht. Door de drie studies naast elkaar te plaatsen, nodigt het werk uit tot vergelijken en herkennen: wat zie jij, en wat voel je? Dit is hedendaagse kunst die niet schreeuwt, maar blijft hangen. Een werk dat dicht bij de kijker komt, omdat het iets vertelt wat moeilijk in woorden te vangen is. Over menselijkheid, over gelaagdheid, en over de vele gezichten die we in ons dragen.
In dit kunstwerk zien we hetzelfde gezicht drie keer terug, telkens in een andere kleur. Geen portret in de klassieke zin, maar een mens in beweging. Door het beeld te herhalen ontstaat ruimte om te voelen wat er verandert. Het rood oogt direct en intens, bijna confronterend. Het geel verzacht, maakt het beeld kwetsbaarder, alsof het gezicht even lijkt te verdwijnen. Het blauw brengt afstand en rust, maar ook iets introspectiefs. Samen vormen de drie studies een stille dialoog over identiteit: wie we zijn, en hoe dat kan verschuiven afhankelijk van licht, kleur en moment. De techniek is bewust zichtbaar gehouden. Sporen van het maakproces blijven aanwezig en geven het werk iets onafs en menselijks, alsof het gezicht nog niet helemaal vastligt.
Kleur als emotie, techniek als handschrift
Kleur is hier geen versiering, maar emotie. Met een beperkt palet en een sobere compositie laat Mart Visser zien hoeveel zeggingskracht eenvoud kan hebben. De grafische techniek zorgt voor helderheid, terwijl kleine imperfecties juist spanning toevoegen. De achtergrond blijft stil, zodat de blik steeds terugkeert naar het gezicht. Door de drie studies naast elkaar te plaatsen, nodigt het werk uit tot vergelijken en herkennen: wat zie jij, en wat voel je? Dit is hedendaagse kunst die niet schreeuwt, maar blijft hangen. Een werk dat dicht bij de kijker komt, omdat het iets vertelt wat moeilijk in woorden te vangen is. Over menselijkheid, over gelaagdheid, en over de vele gezichten die we in ons dragen.
Meer informatie
| Kleur | Red/Yellow/Blue |
| Soort | Schilderij |
| Materiaal | Mixed Media/Linen |
| Afmeting Hoogte | 56 CM |
| Afmeting Breedte | 41 CM |




