Cartonage on linen and od wallpaper, 2014, 75 x 63 CM

Een gezicht opgebouwd uit resten en herinnering
In dit werk van Mart Visser ontstaat het portret niet uit verf, maar uit fragmenten. Smalle stroken materiaal zijn samengebracht tot een gezicht dat tegelijk aanwezig en kwetsbaar is. Het hoofd lijkt te zweven tegen een achtergrond van ruw linnen, verdeeld in twee horizontale kleurvelden: warm, aards bruin boven en een vergrijsd wit daaronder. Deze tweedeling geeft het werk rust en orde, terwijl het gezicht zelf juist onrust en spanning in zich draagt. De lijnen zijn scherp, soms bijna snijdend, en volgen geen anatomische logica maar een innerlijk ritme. Ogen, neus en mond zijn slechts gesuggereerd. Wat overblijft is geen herkenbaar individu, maar een menselijke vorm die voelt als een herinnering samengesteld, breekbaar en onvolledig.


Materiaal, reliëf en de kracht van beperking
Mart Visser werkt hier met collage en assemblage als beeldtaal. Het materiaal is niet verhuld of verfraaid, maar bewust zichtbaar gelaten. De stroken werpen schaduwen, steken los van het oppervlak en geven het werk een subtiel driedimensionaal karakter. Het portret lijkt zich letterlijk los te maken van de achtergrond, alsof het naar voren wil komen maar wordt tegengehouden. De soberheid van het kleurenpalet bruin, zwart, grijs en off-white versterkt dit effect. Niets leidt af van vorm, structuur en gebaar. De zware, donkere houten lijst omlijst het werk strak en ingetogen en fungeert als een stil kader waarbinnen het gezicht wordt vastgehouden. Zo ontstaat een spanningsveld tussen controle en kwetsbaarheid. Dit is hedendaagse figuratieve kunst die niet schreeuwt om aandacht, maar langzaam bezit neemt van de ruimte. Een werk dat blijft, juist door wat het niet laat zien.