Mixed media on paper, 2019, 62 x 49,5 CM

Zes gezichten, één menselijke aanwezigheid
In dit werk van Mart Visser verschijnen zes maskervormige gezichten, ordelijk gerangschikt in een strakke compositie van twee rijen. Elk gezicht is uniek, maar samen vormen zij een ingetogen ritme, bijna als een visueel register van menselijke gemoedstoestanden. De gezichten zijn niet individueel herkenbaar; ze functioneren als archetypen. Wat resteert is een gevoel van aanwezigheid, kwetsbaarheid en tijd. De vormen ogen ruw en tactiel, alsof ze zijn ontstaan door opbouw én erosie. Verf is niet glad aangebracht, maar gelaagd, gekrast en deels weer weggenomen. Hierdoor ontstaat een spanning tussen verschijnen en verdwijnen. De lichte, open achtergrond geeft ademruimte en versterkt het idee dat deze gezichten niet spreken, maar zwijgend aanwezig zijn. Dit werk ademt hedendaagse figuratieve kunst, waarin het menselijke niet wordt verteld, maar gesuggereerd.


Materie, herhaling en schilderkundig reliëf
De zes gezichten zijn opgebouwd met een schilderkundige techniek waarin verf, textuur en reliëf samenkomen. De aardse kleurstelling — met tonen van roestbruin, oker, zwart, grijs en vergrijsd roze — roept associaties op met huid, aarde en verouderd materiaal. Elk gezicht lijkt afzonderlijk gevormd, maar maakt deel uit van een groter geheel, waarin herhaling en variatie elkaar versterken. De licht opstaande verflagen geven de gezichten een subtiele driedimensionaliteit: geen vol sculptuur, maar een voelbaar reliëf op een tweedimensionaal vlak. De donkerhouten lijst omlijst het werk als een object en verdiept het contrast met het lichte papier, dat zichtbaar en voelbaar blijft. Kenmerkend voor kunst van Mart Visser is ook hier de balans tussen afstand en nabijheid: de gezichten zijn frontaal en confronterend, maar blijven emotioneel open.